ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ಅರಳಿದ ಹೂವ ನೋಡುತ್ತ ನಿಂತಿದ್ದೆ, ಅದರ ಚೆಲುವನ್ನ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆ ಹಾಗೆ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೂವಿನಂತಾಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯಿಂದ ಪೋಣಿಸಿದೆ ಈ ಬಿಡಿ ಹೂಗಳನ್ನ ಈ ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ.
ಹೂವಿನಂತ ಹೃದಯವಿರಲಿ
-----------------------
ಎಲ್ಲ ಹೂಗಳು ಚೆಂದ
ಸಹಜ ಸೊಬಗಿನಿಂದ
ಸೂಸೂವ ಪರಿಮಳದಿಂದ
ನೋಟ ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಮೊಗ್ಗಲ್ಲಿ
ನವಿರಾಗಿ ಅರಳಿ ನಗುವ ಹೂವಲ್ಲಿ
ಎಂಥ ಸೊಗಸು, ಉತ್ಸಾಹ !
ಭಯವಿಲ್ಲ ಬೆಳೆಯುವಲ್ಲಿ
ಇಲ್ಲ ಅಹಂಕಾರ ಅರಳುವಲ್ಲಿ
ಹೊಳೆಯುತಿದೆ ಆನಂದದಲ್ಲಿ
ಕಿತ್ತರೂ ಕಿಂಚಿತ್ತು ಕೋಪವಿಲ್ಲ
ಯಾವ ಚಿಂತೆಗಳಿಲ್ಲ ಕನಸುಗಳಿಲ್ಲ
ಯಾರ ಬೇಡುವುದಿಲ್ಲ ಯಾರ ಕಾಡುವುದಿಲ್ಲ
ಎಲ್ಲಿ ಸೇರುವುದೋ ?
ಮಾನಿನಿಯ ಮುಡಿಗೋ ?
ಮಂದಿರವೋ ?
ಮಸಣವೋ ?
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಅದಕೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹರಡಿದೆ
ಅದರ ಚೆಲುವು ಎಲ್ಲೆಡೆ
ಸಾರುತಿದೆ ಜಗಕೆಲ್ಲ
ಇರುವಷ್ಟು ದಿವಸ
ಹಸಿರ ನೀಡುವ ಉಸಿರ ಉಳಿಸೆಂದು
ಒಳಿತ ಬೆಳೆಸೆಂದು
ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸುವವರಿಗೆ
ವಿನಯದಿಂದ
